Geçen sene bu zamanlar markette demet demet fesleğenleri görünce kendimi hiç tutmamıştım. Dört demet fesleğeni poşete koyup, peynirlerin yanından geçerken kocaman bir parça Parmesan’ı sepete atmış, ardından birkaç paket çam fıstığı, birkaç paket ceviz derken eve gelip hepsini mutfak robotundan geçirip porsiyonlar halinde buzluğa kaldırmıştım. Tabii bu işlemler sırasında bol bol da fotoğraf çekmiştim. Bir yemek blogum olduğunu hiçbir zaman unutmuyorum.

O fotoğraflar ve pesto sosu tarifi bilgisayardaki bir dosyanın içinde beklemeye başladı. Pesto tarifi verip sosun kullanıldığı tariflerle takviye etmemek olmazdı. Sonra araya çikolatalı gelato, naneli limonata ve kruvasan maceralarım girdi. Fındıklı brownie, nar reçeli, çikolatalı cheesecake derken kış geldi. Tarif için gereken bir kilo fesleğenin fiyatı mevsimi olmadığı için ufak bir servete denk geldi. Tariften bahsetmenin bir anlamı kalmadı. Geçen hafta yine marketlerde üst üste fesleğenleri görünce bu sene aynı hataya düşmemeye karar verdim.

Pestolu tarif diye diye aylarca vakit kaybetmeden, bu yazı yayınlandıktan sonra hala manavlarda ucuza bol bol fesleğen bulunabilecekken pesto sosu tarifini paylaşıyorum.

Pesto, İtalyanca dövülmüş (veya ezilmiş) anlamına geliyor. Dolayısıyla, hazırladığım bu pestoya pesto diyebilmek için aslında havanda döverek hazırlamak gerekiyor. Hemen kullanılacak miktarda hazırlanacağı zaman mutfak robotu yerine havanda döverek hazırlamak hiç zor değil. Hem böylelikle babaannemden kalan havanı da kullanma şansım olur, ama olay “kışa hazırlık” konseptine bürününce iş değişiyor. Bir zamanlar kuğu şeklinde ekler yapabilme sabrını göstermiş olabilirim ama beş su bardaklık pesto için o kadar fesleğeni, fıstığı ve cevizi el yordamıyla havanda dövmek beni aşıyor. Hele hele yapış yapış bir yaz gününde.

Bir mutfak robotunuz (veya rondonuz) varsa pestoyu hazırlamak çok basit. Aldığınız fesleğenlerin yapraklarını koparıp iyice yıkayıp kurutuyorsunuz. Salata kurutucunuz varsa ne ala, yoksa temiz bir mutfak havlusuna yaprakları yayıp havluyu bohça gibi katlayıp ucundan tutun ve balkona, dağa veya bayıra çıkıp kafanızın tepesinde fırıldak gibi çevirin. Bahçeniz varsa daha da güzel. Çiçekler de sulanmış olur.

Bir yanda kısık ateşte yağsız tavada çam fıstıklarını ve cevizi kavurun ve çam fıstıkları kahverengileşince bir kenara ayırıp soğumaya bırakın. Genelde pestoda sadece çam fıstığı kullanılır ama ben cevizin de ayrı bir tat kattığına inandığım için onu da kullanıyorum.

Ardından on diş sarımsağı incecik doğrayıp üzerine bir çay kaşığı tuz döktükten sonra bir çatal yardımıyla macun gibi olana kadar ezin. Mutfak robotunun haznesine önce sarımsak ve fesleğen, ardından sırasıyla zeytinyağı, rendelenmiş Parmesan peyniri (sakın toz halde almayın, büyük parça halinde alıp evde kendiniz rendeleyin) ve kavrulmuş çam fıstıkları ve cevizleri ekleyin. Bir dakika sonra pestonuz hazır. İsterseniz büyük kavanozlara doldurup o hafta içinde tüketin, isterseniz de bir su bardaklık porsiyonlara ayırıp buzluğa atın. Ya da benim gibi tarifi iki kere uygulayıp ilk partiyi dondurun, ikinci partinin yarısını arkadaşlarınıza hediye edin, geri kalanıyla da o hafta yediğiniz her şeye pesto ekleyin.

En basitinden, Pınar Hanım’a alttaki Raf de Casi domateslerden sipariş verin, kalın kalın dilimleyip aralarına yine kalınca dilimlediğiniz Mozzarella peyniri döşeyip onların da arasına bolca pesto sosu sürün. Hatta siparişi fazladan verin, kışa hazırlık bu domates sosundan da hazırlayıp buzluğa atın.

İşten geç mi geldiniz? O zaman her zaman sipariş verdiğiniz pizzacıdan Margherita pizza (pizza hamuru, domates sosu ve Mozzerella peyniri) siparişi verin, gelince hala sıcakken üzerine bu pestodan sürün.

Ya da bir paket makarna haşlayın, süzerken bir su bardaklık pestoyu çok azıcık haşlama suyuyla ısıtıp üzerine haşlanan makarnayı ekleyip karıştırın. Her zaman yaptığınız bir patates salatası mı var? Bu sefer pestoyla deneyin.

İlk aklıma gelenler bunlar. Bakalım sizden nasıl fikirler gelecek. Herkese afiyet olsun.