Pazar günü köşkte* oturmuş miskin miskin gazete okurken herkesin karnı kazınınca, evin hanımı yemekleri sıralamaya başladı: “Zeytinyağlı fasulye var, karışık salata yaparız iki dakikada, dünden kalan bir balık var onu kızartabiliriz, biraz su böreği kalmış olması lazım, üstüne de Cenk şeftalili bir tatlı getirmiş o var…” Kimseden çıt çıkmıyor. Benim aklım hala “bir balık”da. Bir balık nasıl olup da altı kişiye yetecek onu düşünüyorum.

Gidişat belli. Herkes sayılan yemeklere burun kıvırdığı için kahvaltı masasının kurulması an meselesi. Domates, beyaz peynir, zeytin, vişne reçeli, Nutella‘ya kimse hayır demez. Yanında da damak acıtan koyulukta çay. Sessizlik sürünce evin hanımı “Aaa, yoksa Satiye bize menemen mi yapsa?” deyince, hep bir ağızdan “Evet!” diyoruz.

Hemen masa kuruluyor…

Menemenin yanında peynirli su böreği ve zeytinyağlı fasulye.

Ralph masanın altında kırıntı düşer umuduyla yerini alıyor…

Ve Satiye pişirdiği leziz menemeni masaya getiriyor. Bol domatesli. Tarif bir dahaki sefere…

Bu da mevsimin en tatlı şeftalileriyle yaptığım Şeftalili Crumble. Şeftalili crumble tarifini daha önceki yazıdan alabilirsiniz.

Bu sefer zamansızlıktan kestirme bir yol seçtim. Şeftalileri vanilya çubuğu ve anasonla uykuya yatırıp beklemektense, artan vanilya çubuklarını bir kavanoz dolusu şekere batırarak değerlendirdiğim vanilyalı şekeri kullandım.

Birkaç aydır içinde vanilya çubuklarıyla bekleyen kavanozun kapağını açmak bile beni sarhoş etmeye yetti. Düşünün artık şeftaliler ne hale gelmişti.

Tatlıyı yerken çaylar geldi, tabii bir de Koringo masası kuruldu…

* Ufak not: Daha önceki yazıları okumamış olanlar bu “köşk” de ne diyebilir… “Köşk” buluşma mekanımız olan arkadaşlarımın evine taktığımız bir isim sadece…