Fındık ve çikolata fındık ve çikolata olalı böyle bir birliktelik görülmedi. Yulaf da yulaf olalı böyle bir ziyafet çekmedi. Evet, tahmin edeceğiniz üzere… bir kurabiye yaptım, yanağını dayar uyursun.

Bu cümleyi çok sıklıkla kullanmadığımı biliyorsunuz.  Kullandığımda da ne demek istediğimi çok iyi biliyorsunuz. “Güzel” ve “lezzetli” kelimeleriyle eş anlamlı sıfatların hepsi bu yanağı dayayıp uykuya dalınacak tarifleri anlatmakta kifayetsiz kalıyor. Hatta bu tarifler belki de kendilerine ait bir kategoriyi hak ediyor.

Bodrum ve Selimiye yollarına düşerken arkadaşlarımın evlerinde kalacağım için herkesin hakkında çok güzel şeyler söylediği “Baked” adlı tatlı tarifleri içeren kitabı da yanıma almıştım. Olur ya, denize girmekten, güneşlenmekten, yayılıp uyumaktan sıkılırsam, bir de sohbet ederek kağıt oynamaktan vakit kalırsa diye. Uzun süredir tatile çıkmadığımdan olsa gerek, tarifleri denemeye sıra hiç gelmedi. Bir ay da geçirsem geleceği yoktu. Ama kitap da elimden düşmedi.

Yeni bir kitaba ilk göz gezdirişimde fotoğraflardan bir tanesi mutlaka daha kocaman göz kırpar. Baked‘e göz gezdirirken de canavar kurabiyelerinin olduğu sayfada çakılı kaldım. En sevdiğim malzemelerden biri olan fıstık ezmesiyle yapılan, yulaflı, kocaman kurabiyelerin üzerine turuncu m&m çikolataları yerleştirilmiş.

Tatilden dönüp rehaveti üzerimden attıktan sonra da denemelere başladım. İlk deneme hiçbir şeyi değiştirmeden yapıldı, şansına yolu evime düşen bir misafire tattırıldı. Ama onun önüne koymadan önce bile bir şeyin eksik – daha doğrusu fazla – olduğunu biliyordum. Yulafı mı rahatsız etti? Hayır. Çikolatası mı fazla geldi? Mümkün değil.

Bunu söyleyeceğimi hiç tahmin etmezdim ama fıstık ezmesi fazla geldi. Fıstık ezmesini çok sevmeme rağmen Nutella gibi kaşıklamadığımı itiraf etmem lazım ama yine de malzemesi ne kadar bolsa o kadar iyidir mantığıyla işleyen beynime, pardon mideme, bu kurabiyeleri kabul ettiremedim. Kesinlikle kötü oldular diyemem. Ama işte o yanağını daya uyu kurabiyeleri kıvamında değillerdi. Baked kitabının yazarlarının Cafe Fernando okurlarının beklentileri konusunda en ufak bir fikirleri yok anlaşılan.

Velhasıl, bu şanslı misafir kurabiyenin tadına baktı ve benim şıp diye anlayamadığım şeyi keşfetti: Sorun miktarda değil malzemedeydi. “Aslında bu fındık ezmesiyle öyle güzel olur ki…” dedi, ve  “Fındık ezmelerinin en iyisi de Fiskobirliktir, mutlaka onu kullan” diye de ekledi.

Arkadaşım haklıydı. İçeriklerine baktığınızda Fiskobirlik markasının fındık ezmesi diğerlerinden daha çok fındık içeriyor. Sonradan öğrendim ki babam da sabah kahvaltılarına ufacık bir kaşık fındık ezmesi eklemiş. Markası da Fiskobirlik. Babam yiyorsa en iyisi odur. Tartışmaya, araştırma yapmaya gerek yok. Hayatının büyük bir bölümünü market dolaşmakla geçiren birinden söz ediyoruz.

İçim rahat denemelere başladım. Fındık ezmesi fıstık ezmesi kadar çok şeker içermediği için ve Fiskobirlik markasının fındık ezmesi tarifte belirtilen pürüzsüz kıvama sahip olmadığı için tadını ve kıvamını ayarlayabilmek uzun zaman aldı. Tatil dönüşünü bu kurabiyeyle açmak istiyordum olmadı. Etrafımdakiler de hayatları boyunca yemedikleri kadar fındıklı kurabiye yediler. Ne zaman ki Sarelle markasının pürüzsüz kıvamdaki fındık ezmesiyle denemelere başladım, tarif tam da istediğim şekilde yol almaya başladı. Sarelle’nin fındık ezmesinin içinde Fiskobirlik’teki kadar fındık yok ve şeker oranı da daha fazla ama bu kurabiye söz konusu olduğunda kullanılması gereken fındık ezmesi o.  Kıvamı yüzünden bu kurabiyenin başarısında büyük rol oynuyor, dolayısıyla marka belirtmem şart.

Markalar demişken, fındık ezmesini geçtim, asıl hepimizin daha sıklıkla tükettiği çikolata konusunda söylenecek çok şey var. Ama o ayrı bir yazıyı hak ediyor. Şimdilik ufak bir tavsiye: Marketlerde satılan damla çikolataları kullanmak yerine, tariflerinizde %70 kakao oranına sahip bitter çikolataları kullanın. Damla çikolata boyutunda doğramak ekstradan iş çıkartıyor olabilir, ama unutmayın ki pişirdiğiniz her şeyin tadı ancak kullandığınız malzemeler kadar lezzetli olabilir.

Arşivlerde bir fındıklı kurabiye tarifi var. Tanışmayan pek kalmadı. Cafe Fernando tarihinde en çok beğenilen, tekrar tekrar yapılan, kız istemeye gelenlere ikram edilen, askere giden eşler tadını sayıklayınca yapılıp yollanan bir kurabiye. Umarım bunu da en az o tarif kadar beğenirsiniz.

Şimdiden söylemekte fayda var… Bu kurabiyedeki yulaf, kurabiyenin kıtır olmasını ve ağızda dağılmasını engelliyor. Ayrı bir kulvarda. Belki ağızda dağılmıyor ama pek güzel eriyor. Özellikle de fırından çıkardıktan 1 saat sonra servis ederseniz. Ertesi gün de tazeliğini koruyor ama henüz üzerindeki çikolata parçaları parlarken dilinizle damağınıza yapıştırıp boğazınızdan aşağıya eriyip gitmesine benzemez. Benden söylemesi.

Şimdiden afiyet olsun.