Hep söylerim: “Tadından ödün vereceğime, porsiyonu kısarım daha iyi.” Şeker ve tereyağı dolu bir tatlı için geçerli olabilir, ama makarna için asla. Bir tencere makarnayı bir oturuşta yemişliğim (maalesef) vardır. Ve maalesef, bunu anneme bir kez söylemişliğim de vardır. Ki bu, ilkinden daha büyük bir hatadır.

Yalnız oturmaya başladığımdan beri annemin telefondaki ilk sorusu hiç değişmedi: “Bu akşam ne yedin?” Bu soruyu sorarken de yükleme doğru sesi hep alçalıyor. Sanırım cevabımdan korkuyor. Haksız da değil. 100 gram alsa her gün ekstradan bir saat daha yürüyüş yapan birine “Canım istedi, koca bir tencere makarna yedim” derken aklım neredeydi? Bu ilk vukuatım da değil.

Ortaokul yıllarında, odamdaki dolapların birini açtığında gördüğü manzara karşısında hafif bir travma geçirmiş bir kadın bu. O yıllarda, servisten iner inmez bakkala koşup 1 litrelik dondurmalardan alıp çantamda gizleyerek eve sokar, akşam yemeğine kadar mideye indirir, boş kutuları da ertesi gün çantamda gizleyip servise binerken çöpe atardım. Annemin dolabı açtığında gördüğü boş kutular çantama koymayı unuttuklarımdı sadece…

Neyse, üzerinden çok zaman geçti. Ve ben akıllandım. Her anlamda. Artık daha bilinçli besleniyorum. Arada koca bir tencere makarna yediğim olmuyor mu? Oluyor. Peki bunu anneme söyleme gafletinde bulunuyor muyum? Elbette hayır.

Lafı uzattım. Anlayacağınız, makarnayla çok derin bir ilişkimiz var. Daha az kalorili, daha sağlıklı, fakat o kadar da lezzetli olmadığına inanılan kepekli türeviyle ise yeni filizlenen bir aşkımız var.

İnanılan derken de suçu herkesin üzerine atmayayım. Sevenleriniz olabilir. Sevmeyenleriniz varsa da bu tariften sonra belki fikirleriniz değişebilir. Kepekli makarnanın bence en büyük derdi her sosun ona yakışmaması. Mesela klasik domates sosunu ben kepekli makarnaya yakıştıramıyorum. “Normali dururken niye acı çekiyorum ki?” diye düşünüyorum..

Ama kepekli makarnayı (daha) sağlıklı beslenme programımıza alıp, aynı zamanda damak tadından ödün vermemek için bazı kombinasyonlar da yok değil. Martha Stewart Living dergisinin eski sayılarını karıştırırken gözüme çarpan bir tariften yola çıkarak kepekli makarnaya çok yakıştığını düşündüğüm bir kombinasyonu keşfetmiş bulunuyorum. Kepekli makarna serisinin ilk tarifi: Adaçayı, mantar ve keçi peynirli kepekli makarna. Tepesine de kıyılmış ceviz.

Umarım bir dahaki market alışverişinizde “Amaaan ‘gerçeği’ dururken..” dediğinizde bu yazıyı hatırlarsınız. Şimdiden afiyet olsun.

Bu arada sormadan geçemeyeceğim… Kepekli makarnayı severek yiyor musunuz? Cevabınız evet ise, lütfen en favori kombinasyonunuzu yorum alanında benimle paylaşın.